📌 Cumhuriyet Dönemi Türk Edebiyatı (1923-1950)

• Beş Hececiler (Beş Şair): Faruk Nafiz Çamlıbel, Orhan Seyfi Orhon, Halit Fahri Ozansoy, Yusuf Ziya Ortaç, Enis Behiç Koryürek. Hece ölçüsünü başarıyla kullandılar, memleket konularını işlediler.
• Yedi Meşaleciler (1928): “Sanat sanat içindir” anlayışıyla bireysel konulara yöneldiler. Sabri Esat Siyavuşgil, Vasfi Mahir Kocatürk, Yaşar Nabi Nayır, Cevdet Kudret Solok, Kenan Hulusi Koray, Muammer Lütfi Bahşi, Ziya Osman Saba.
• Bağımsız Sanatçılar: Ahmet Hamdi Tanpınar (şiir ve romanda ahenk), Ahmet Muhip Dıranas (şiir), Arif Nihat Asya (bayrak şiirleri), Necip Fazıl Kısakürek (metafizik şiir), Cahit Sıtkı Tarancı (yaşama sevinci).
• Toplumcu Gerçekçi Şiir: Nazım Hikmet (serbest şiir, toplumsal meseleler), Rıfat Ilgaz, A. Kadir, Orhan Kemal (roman).
• Garip Akımı (I. Yeni - 1941): Orhan Veli Kanık, Oktay Rifat, Melih Cevdet Anday. Sıradan insanların dilini, gündelik olayları, sıradan konuları şiire soktular. Biçim ve kafiye kaygısını reddettiler.
• Hisarcılar: Mehmet Çınarlı, Munis Faik Ozansoy, Gültekin Sâmanoğlu, İlhan Geçer. Hece veznini kullandılar, milli duyguları işlediler.
• Maviciler: Attilâ İlhan, Ferit Edgü, Orhan Duru. “Mavi” dergisi etrafında toplandılar, toplumcu gerçekçi çizgide eser verdiler.